How am I supposed to feel? I don't know how a father should feel! But, I know my family is being destroyed! So, what do you think? How do we judge this wonderful bullying? I'm burning up! I just saw fireworks in my head! It's hot, so hot!

 

Það v¾ri —sanngjarnt að vara ‡horfendur ekki við Bijita Q.  Hœn er bšlvaður viðbj—ður.  En undir šllu þv’ sem gerist og maður ‡ ekki og vill ekki sj‡ ’ šðrum myndum eru mikilv¾gar og ‡hugaverðar p¾lingar um hvað sŽ að verða um klass’sku fjšlskyldumyndina ’ nœt’manum.

 

Við f‡um að verða vitni að eiturlyjanotkun, v¾ndi, sifjaspellum, necrophiliu, barsm’ðum, einelti, það er pissað ‡ f—lk, kona mj—lkar sig ’ bak og fyrir og svona m¾tti lengi telja.  Það þarf j‡rnmaga fyrir þessa mynd og við r‡ðleggjum f—lki eindregið að forða sŽr ef það ‡ erfitt með tilhugsunina um þetta allt saman.

 

Myndin er gerð ‡ nokkuð merkilegan h‡tt.  Hœn er skotin ‡ stafr¾nu formi og fyrir svo gott sem ekkert.  Margar senur eru beinl’nis teknar af leikurunum sj‡lfum ’ hlutverkum pers—na sinna og þv’ er tilfinningin sœ að við sŽum ekki bara að horfa ‡ heimildarefni, heldur beinl’nis heimaupptškur þessar sjœku og brostnu fjšlskyldu.  Faðirinn vinnur ‡ frŽttastofu og þar gert l’tið œr honum.  Sonurinn er lagður ’ einelti af sk—lafŽlšgum og losar um það með þv’ að beita m—ður s’na ofbeldi.  Hœn er orðin h‡ð verkjalyfjum, b¾ði vegna s‡rsauka og skorts ‡ n‡num tengslum við annað f—lk.  D—ttirin er farin að heiman og er lšgst ’ v¾ndi.  Myndin hefst ‡ þv’ að faðirinn kaupir Òþj—nustuÓ d—ttur sinnar til að nota ’ frŽtt um unglingav¾ndi.  Inn ’ l’f þeirra flŽttast, lagjšrlega upp œr þurru, —kunnugur maður sem lemur faðirinn ’ hšfuðið ’ hnakkann með steini.  Hann hefst svo handa við að nota ofbeldi og niðurl¾gingu til að losa um spennur, þarfir og þr‡r þeirra sem eru allar langt fr‡ þv’ sem maður myndi kalla eðlilegar.

 

Hvað er raunverulega ‡ seyði hŽrna?  Er Miike bara að pœsla saman šllum þv’ —geðslegasta sem honum dettur ’ hug, klippa það saman og selja ‡horfendum?  Við segjum nei.  Við hšldum þv’ fram að Miike sŽ (vissulega ‡ šfgafullan h‡tt) að benda ‡ það að fjšlskyldan er að hverfa.  F—lk talar ekki saman eins og ‡ður, f—lk er farið að loka sig ’ s’num eigin heimi (hŽr m¾tti nefna tšlvur) og er farið að birgja inni tilfinningar s’nar og þarfir ’ stað þess að reyna finna eðlilega œtr‡s.  Þv’ þarf Q með sitt ofbeldi til að vekja fjšlskylduna upp og losa um spennuna.  Q beitir ofbeldi til að sameina og endurnýja fjšlskylduna.

 

Þess m‡ geta að þessi mynd ‡ margt skylt með mynd Pier Paolo Pasolini, Teorema, nema hvað að —kunnugi gesturinn þar notar kynl’f frekar en ofbeldi og hann sundrar frekar en sameinir.

 

Kinof’ll R‡ðleggur:

 

Takashi Miike:

Shinjuku Triad Society (1995)

Dead or Alive (1999)

Audition (2000)

Ichi the Killer (2001)

The Happiness of the Katakuris (2001, nokkurs konar systurverk þessarar)

ThreeÉExtremes (2004)